Reisverslag klanten

NAMIBIE EN ZIJN DUINEN: ONGEREPTE SCHOONHEID

Van Namibië had ik een idee van: niet veel te bekijken. Maar hoe fout ik dacht! De ruige, ongerepte schoonheid van dit enorme land, met zijn beperkt aantal inwoners, is ontroerend. Tony, de privé-gids, die me opwacht bij aankomst in Windhoek, is een echte: safarikleding, korte broek, lederen hoed, hoge gesloten schoenen, gordel met allerhande toebehoren. Voor de show, dacht ik eerst. Maar nee, voor de dagelijkse survival, blijkt. Voor vertrek even de motor checken, olie nakijken... een normale gewoonte, met enkele honderden kilometers door het niets voor de boeg. Drink zoveel je kan, zegt Tony, het klimaat is hier kurkdroog, en jullie westerlingen zijn dit echt niet gewoon. Hij wijst op een grote koelbox op de achterbank, volledig gevuld met water en frisdrank, en bergen ijs. Hier bij ons stoppen we bij dorst bij een cafeetje, in Namibië zijn er geen. Onderweg vertelt de gids duizend-en-één-wetenswaardigheden over het land. Hoe droog het wel is, maar hoe prachtig.

We stoppen voor lunch bij een guestfarm: kilometers geen levende ziel, en dan plots een mens-gemaakte oase van groene frisheid. En waarlijk, we genieten op een schaduwrijk terras van een uitgebreid buffet, en drinken enkele biertjes van de streek "Windhoek Lager". De fiere, wat oudere eigenaar-farmer vertelt hoe diep hij heeft moeten boren voor water (gelukkig zit hij bovenop een onderaards meertje). Water, hét survival-element en gespreksonderwerp in Namibië.

Het gaat verder naar Sossusvlei, de bekende Karos Lodges. Aan de rand van de woestijn vertoeven we in soliede tenten, met private douche/wc. Steven, de manager, biedt ons bij zonsondergang een aperitief aan, schitterend! Hij vertelt sterke verhalen over de hyena’s, die ‘s nachts soms in de buurt opduiken, over het rijke wildleven in de buurt, en over zijn fascinatie: de Namibische woestijn. In het donker is de Afrikaanse sterrenhemel indrukwekkend - lager dan bij ons. Steven onderricht ons: hij wijst het Zuiderkruis (Southern Cross), bij ons niet zichtbaar, maar baken in de donkere nacht. We genieten van het verzorgd buffet, drinken een heerlijk wijntje, en zitten in de koelte van de woestijnnacht buiten, luisterend naar de geluiden van de woestijn.

De volgende ochtend vertrekken we vroeg: de wereldbekende, hoogste duinen ter wereld zijn het mooist in de vroege ochtend (en de latere namiddag). De uitgestrektheid tart elke verbeelding: rondom ons, zover we kunnen kijken, niets dan zand en duinen. Zij bestaan uit een fijnkorrelig erts (geen wit zand zoals bij ons): de kleur varieert van zachtgeel in de morgen tot donkerder in de avond. Onderweg steekt plots een korte, maar hevige zandstorm op: we raken van de weg (de strook die daarvoor moet doorgaan).Vergelijkbaar met de dichtste mist. Gelukkig gaat de storm na een halfuurtje liggen. Later gaat de trip nog verder in het binnenland. We passeren, in the middle of nowhere, plots een tankstation-winkel-café. Het is snikheet buiten, alles ligt er lui en bestoft bij. Tony kent de uitbaters goed. Hier kan je bijna alles aankopen: voeding, gereedschap, een biertje drinken... Met enkele ruig-uitziende, maar vriendelijke kerels geeft dit een gevoel van "ik speel hier mee in deze film". ‘s Avonds terug naar ons tentenkamp, en dan op naar de volgende etappe...

Ons Zuid-Afrika Reiscenter kan je, bij interesse, een aantal verschillende mogelijkheden aanbieden voor een Namibië-reis: een volledig begeleide traintouring-reis doorheen Namibië, met uitstappen ter plaatse, en slapen en eten op de trein (Shongololo-express), korte of langere begeleide tours, naar keuze in minibus of in grotere autocar, een self-drive tour met uitgestippelde route en vooraf gereserveerde hotels en kampen.